
Vrouwen in Kenia bouwen aan hun eigen drinkwater
In het zuiden van Kenia, in het Masai-gebied rond Emburkutia, begint iedere dag voor veel vrouwen op dezelfde manier. Met jerrycans lopen zij naar de Mara-rivier om water te halen voor hun gezin. Het water is vaak vervuild en gezondheidswerkers melden regelmatig gevallen van diarree, tyfus en cholera. De vrouwen van de lokale Self-Help Group besloten dat het anders moest.
Onder leiding van Evalyne Kimojino klopte een vrouwengroep uit Kenia bij ons aan met een duidelijke vraag: kunnen wij leren hoe we zelf een Calabash Cistern bouwen? Voor ons is dat precies waar duurzame ontwikkeling begint. Niet met een kant-en-klare oplossing van buitenaf, maar met mensen die zelf het initiatief nemen.
Regen als kans
Terwijl donkere regenwolken zich samenpakken boven de Masai-vlaktes, zien de vrouwen niet alleen regen. Zij zien schoon drinkwater. Water dat normaal gesproken wegstroomt, kan worden opgevangen en opgeslagen in een Calabash Cistern om later veilig te worden gebruikt als drinkwater. Dat maakt regenwateropvang zo krachtig. Je werkt met wat er al is.
Samen leren, samen bouwen
Eind mei 2024 startte de training in Emburkutia. In een eenvoudig openluchtklaslokaal kwamen tien deelnemers bijeen: zeven vrouwen en drie mannen. De vrouwen waren allemaal lid van de lokale Self-Help Group. De drie mannen kwamen vanuit Marsabit, honderden kilometers verderop in Noord-Kenia, om de techniek te leren en later naar hun eigen gemeenschap mee terug te nemen.
Gedurende zeven dagen werkten twee teams aan de bouw van vier Calabash Cisterns. Onder begeleiding van ervaren trainers leerden de deelnemers iedere stap van het proces: van het maken van de ronde mal tot het afwerken van het waterreservoir. Wat opviel was de betrokkenheid van de vrouwen. Ze waren niet alleen aanwezig, maar namen het voortouw. Iedere dag groeiden hun vaardigheden én hun zelfvertrouwen.
Meer dan een training
Toen de laatste stenen uit de mal werden verwijderd, verscheen langzaam de karakteristieke vorm van de Calabash. Voor de deelnemers was dat meer dan een technisch moment. Het was het bewijs dat zij dit zelf konden. De training werd afgesloten met een feestelijke bijeenkomst en de uitreiking van certificaten. Maar de echte opbrengst zat niet in het papier. Die zat in de kennis, de ervaring en het vertrouwen dat ze hadden opgebouwd.
Een gemeenschap die verder bouwt
De vrouwen van Emburkutia hebben laten zien dat verandering van binnenuit kan komen. Daarom spraken we af dat we de groep verder zullen te ondersteunen – voor de bouw van dertig extra Calabash Cisterns werd afgesproken om vijftig procent van de kosten bij te dragen. Steeds wanneer de groep een nieuwe serie waterreservoirs bouwt en daar verslag van doet, volgt een volgende bijdrage. Zo ontstaat stap voor stap een project dat steeds zelfstandiger wordt.
Water, vakmanschap en vertrouwen
Het verhaal van Emburkutia laat zien waar wij voor staan. We bouwen niet alleen waterreservoirs. We leiden mensen op, delen kennis en ondersteunen lokale initiatieven totdat zij zelf verder kunnen. Wat begon met een vraag van een groep vrouwen groeide uit tot een nieuwe generatie bouwers van Calabash Cisterns. En daarmee tot een toekomst waarin schoon drinkwater dichterbij komt voor steeds meer gezinnen.
Soms begint grote verandering met een eenvoudige vraag:
“Kunnen jullie ons leren hoe we het zelf kunnen doen?”
Meer weten?
Heb je vragen? Of wil je een bijdrage doen? Neem gerust contact op!