Elisabeth zag op de markt voor het eerst een Calabash Cistern – een regenwateroplossing die schoon drinkwater opvangt en opslaat. Ze was meteen enthousiast. Vastberaden ging ze op zoek naar de maker en kwam zo in contact met metselaar Gracious, die zich inzet om meer van deze systemen te bouwen voor zijn gemeenschap.

Waar onze stichting normaal gesproken twee derde betaalt – de eigenaar één derde – maakte Elisabeth een andere keuze. Zij besloot om de volledige investering zelf te doen.

“Water uit de aansluiting is onbetrouwbaar en vaak niet schoon,” vertelt ze. “En een polytank is duur. De Calabash Cistern is voor ons de perfecte oplossing. We zijn er ontzettend blij mee.”

Haar keuze is bijzonder en inspirerend. Het laat zien waar we als stichting naartoe werken: een situatie waarin mensen zelf investeren in duurzame oplossingen, en waarin kennis en uitvoering volledig lokaal liggen. Elisabeth is daarmee een krachtig voorbeeld van wat wij noemen: 100% ownership.

Samen met Wilde Ganzen blijven we werken aan dit doel: gemeenschappen ondersteunen totdat zij het zelf kunnen dragen – zodat wij uiteindelijk overbodig worden.

Onder leiding van Evalyne Kimojino klopte een vrouwengroep uit Kenia bij ons aan met een duidelijke vraag: kunnen wij leren hoe we zelf een Calabash Cistern bouwen? Voor ons is dat precies waar duurzame ontwikkeling begint. Niet met een kant-en-klare oplossing van buitenaf, maar met mensen die zelf het initiatief nemen.

Regen als kans

Terwijl donkere regenwolken zich samenpakken boven de Masai-vlaktes, zien de vrouwen niet alleen regen. Zij zien schoon drinkwater. Water dat normaal gesproken wegstroomt, kan worden opgevangen en opgeslagen in een Calabash Cistern om later veilig te worden gebruikt als drinkwater. Dat maakt regenwateropvang zo krachtig. Je werkt met wat er al is.

Samen leren, samen bouwen

Eind mei 2024 startte de training in Emburkutia. In een eenvoudig openluchtklaslokaal kwamen tien deelnemers bijeen: zeven vrouwen en drie mannen. De vrouwen waren allemaal lid van de lokale Self-Help Group. De drie mannen kwamen vanuit Marsabit, honderden kilometers verderop in Noord-Kenia, om de techniek te leren en later naar hun eigen gemeenschap mee terug te nemen.

Gedurende zeven dagen werkten twee teams aan de bouw van vier Calabash Cisterns. Onder begeleiding van ervaren trainers leerden de deelnemers iedere stap van het proces: van het maken van de ronde mal tot het afwerken van het waterreservoir. Wat opviel was de betrokkenheid van de vrouwen. Ze waren niet alleen aanwezig, maar namen het voortouw. Iedere dag groeiden hun vaardigheden én hun zelfvertrouwen.

Meer dan een training

Toen de laatste stenen uit de mal werden verwijderd, verscheen langzaam de karakteristieke vorm van de Calabash. Voor de deelnemers was dat meer dan een technisch moment. Het was het bewijs dat zij dit zelf konden. De training werd afgesloten met een feestelijke bijeenkomst en de uitreiking van certificaten. Maar de echte opbrengst zat niet in het papier. Die zat in de kennis, de ervaring en het vertrouwen dat ze hadden opgebouwd.

Een gemeenschap die verder bouwt

De vrouwen van Emburkutia hebben laten zien dat verandering van binnenuit kan komen. Daarom spraken we af dat we de groep verder zullen te ondersteunen – voor de bouw van dertig extra Calabash Cisterns werd afgesproken om vijftig procent van de kosten bij te dragen. Steeds wanneer de groep een nieuwe serie waterreservoirs bouwt en daar verslag van doet, volgt een volgende bijdrage. Zo ontstaat stap voor stap een project dat steeds zelfstandiger wordt.

Water, vakmanschap en vertrouwen

Het verhaal van Emburkutia laat zien waar wij voor staan. We bouwen niet alleen waterreservoirs. We leiden mensen op, delen kennis en ondersteunen lokale initiatieven totdat zij zelf verder kunnen. Wat begon met een vraag van een groep vrouwen groeide uit tot een nieuwe generatie bouwers van Calabash Cisterns. En daarmee tot een toekomst waarin schoon drinkwater dichterbij komt voor steeds meer gezinnen.

Soms begint grote verandering met een eenvoudige vraag:

“Kunnen jullie ons leren hoe we het zelf kunnen doen?”

Soms ontstaat er tijdens een training iets bijzonders. Dat gebeurde in Sombo, vlakbij Wa in het noordwesten van Ghana. Tijdens één training leerden lokale metselaars hoe zij een Calabash Cistern kunnen bouwen. Het doel was eenvoudig: kennis overdragen, zodat de gemeenschap daarna zelfstandig verder kon. En dat gebeurde sneller dan we ooit hadden durven hopen.

Een groot succes

De vraag naar schoon drinkwater in deze regio blijkt enorm. Vrijwel direct na de training gingen de metselaars zelfstandig aan de slag. In korte tijd bouwden zij meer dan tien nieuwe Calabash Cisterns van uitstekende kwaliteit.

Wat dit project bijzonder maakt, is dat we zelden zo’n resultaat hebben gezien na slechts één training. De kennis werd direct toegepast en de nieuwe metselgroep bleek in staat om zelfstandig hoogwaardige waterreservoirs te bouwen.

Zelfstandig verder

Voor ons is dit precies wat we willen bereiken. We geven een training, delen kennis en ondersteunen waar nodig. Daarna nemen lokale vakmensen het over.

In Sombo heeft dat geleid tot een actieve groep metselaars die inmiddels zelfstandig verder bouwt aan de watervoorziening van hun eigen gemeenschap. Daarmee is dit project uitgegroeid tot één van de meest succesvolle voorbeelden van hoe lokale kennis, eigenaarschap en ondernemerschap kunnen leiden tot duurzame toegang tot schoon drinkwater.

Paul Akkerman ontwikkelde de Calabash Cistern. Hij keek eind 2025 terug op ruim twintig jaar bouwen aan de internationale Calabash Family. Zijn levenswerk, ervaringen en ontmoetingen legde hij vast in woord en beeld in het boek Journey Through Africa and Beyond, dat digitaal beschikbaar is voor iedereen die meer wil weten over regenwateropvang, lokale kracht en duurzame toegang tot schoon drinkwater.

Hier lees je het hele boek

Fragment: voorwoord door Paul Akkerman

Deze prachtige uitgave is gemaakt door Reclamemakers uit Holten. Hieronder het voorwoord van wijlen Paul Akkerman. Rust in vrede.

“Miljoenen gezinnen op het Afrikaanse platteland beschikken thuis niet over veilig drinkwater. Vaak lijden zij aan ernstige watergerelateerde ziekten zoals diarree, cholera en tyfus. Vrouwen en meisjes dragen een zware last doordat zij over lange afstanden water naar huis moeten brengen. We zien dit iedere dag gebeuren, nog steeds.

De Calabash Cistern kan zorgen voor een veilige drinkwatervoorziening, thuis, dicht bij de keuken, in een onzekere wereld die wordt getroffen door klimaatproblemen en menselijk geweld. U kunt het verhaal van Effata en het gedicht van Suntu lezen. Stel u eens voor hoeveel vrijer u uw eigen leven kunt vormgeven wanneer u beschikt over een voorraad veilig drinkwater.

Technische resultaten van het Calabash-project: Lokale metselaars en vakbekwame boeren hebben meer dan 8.000 waterreservoirs van 5.000 liter gebouwd in afgelegen dorpen en op verafgelegen eilanden, verspreid over meer dan 14 Afrikaanse landen. De reservoirs worden gebouwd met lokaal beschikbare materialen en gereedschappen. De bouwkosten waren in 2023 ongeveer €280 per reservoir. Het idee is eenvoudig: regenwater verzamelen en opslaan als drinkwater, dichtbij de keuken.

De boer, vrouw of man, betaalt een deel van de kosten en is daarmee eigenaar. Het water is van goede drinkkwaliteit.

Sociale betekenis: Dit boek is een verzameling foto’s, gemaakt door de auteur, bezoekers en projectleiders. Wij noemen onszelf de Calabash Family. Het boek is bedoeld voor mensen die werkzaam zijn in de drinkwatersector op het platteland, voor boeren, voor vrouwen, voor donateurs en voor onszelf. We delen twintig jaar ervaring. Daarnaast bevat het verhalen van mensen die op een waardige manier met hun gezin willen overleven. Het vraagstuk van schoon drinkwater kan een verbinding vormen tussen twee totaal verschillende werelden op dezelfde planeet.

Als medeoprichter van het Calabash-project, samen met mijn dierbare vriend Bicosse Nandafa, en na vier jaar te hebben gewoond in een afgelegen Afrikaans dorp, voelde ik het als mijn taak om de foto’s, verhalen en ervaringen te verzamelen en dit boek samen te stellen.”

Al meer dan twintig jaar werken we binnen de Calabash Family vanuit een eenvoudige overtuiging: vang regenwater op wanneer het valt, zodat er water is wanneer het nodig is. Die gedachte lijkt vanzelfsprekend, maar staat haaks op de manier waarop veel waterbeheer wereldwijd is georganiseerd.

Een recent wetenschappelijk artikel in het tijdschrift Discover Water pleit zelfs voor een fundamentele verandering van denken. Volgens de onderzoekers zou regenwater niet moeten worden gezien als een aanvulling op de watervoorziening, maar als de eerste en belangrijkste bron van zoetwater.

Regen is een belangrijke bron

De onderzoekers herinneren ons eraan dat vrijwel al het beschikbare zoetwater op aarde begint als regen. Grondwater, bronnen en rivieren zijn uiteindelijk allemaal afkomstig van neerslag. Toch wordt regenwater vaak afgevoerd naar sloten, rivieren en uiteindelijk de zee, terwijl mensen elders kampen met waterschaarste.

Volgens de auteurs zou waterbeheer moeten beginnen met één eenvoudige vraag:

Waarom zouden we regenwater eerst weg laten stromen om het later terug te winnen?

Regenwater is veiliger dan veel mensen denken

Een tweede belangrijke conclusie uit het onderzoek is dat regenwater vaak een onterecht slechte reputatie heeft. Goed opgevangen en opgeslagen regenwater behoort volgens de auteurs juist tot de schoonste bronnen van zoetwater. Bovendien is het, wanneer aanvullende behandeling nodig is, vaak mogelijk om dit te doen met eenvoudige en betaalbare technieken.

Daarmee ondersteunt het onderzoek iets wat wij in de praktijk al jaren zien: een goed ontworpen regenwateropslag kan gezinnen het hele jaar toegang geven tot schoon drinkwater.

De Calabash Cistern als voorbeeld

Bijzonder voor ons is dat het onderzoek expliciet verwijst naar de Akkerman Calabash. De onderzoekers noemen de Calabash Cistern als voorbeeld van een goed ontworpen waterreservoir voor huishoudelijk gebruik in Afrika. Zij wijzen daarbij op drie belangrijke eigenschappen:
• geen direct zonlicht in het reservoir
• geen toegang voor muggen en insecten
• voldoende ventilatie om de waterkwaliteit te behouden

Ook verwijzen zij naar eerdere publicaties waarin wordt beschreven hoe de Calabash heeft bijgedragen aan het verbeteren van de drinkwatervoorziening in Guinee-Bissau.

Kleine waterreservoirs, grote impact

Waar veel overheden vooral investeren in grote dammen, waterleidingen en centrale voorzieningen, benadrukt het onderzoek juist het belang van kleinschalige opslag. Volgens de auteurs zijn huishoudelijke waterreservoirs, cisternen en lokale regenwateropvang essentieel voor een duurzame toekomst.

Die conclusie sluit nauw aan bij onze aanpak. Wij geloven dat duurzame toegang tot schoon drinkwater ontstaat wanneer kennis, eigenaarschap en voorzieningen zo dicht mogelijk bij de mensen zelf liggen.

Meer dan drinkwater alleen

Het onderzoek laat ook zien dat regenwateropvang veel meer oplevert dan alleen drinkwater. De voordelen reiken verder:
• meer waterzekerheid
• minder druk op grondwater
• minder erosie en overstromingen
• betere voedselzekerheid
• klimaatadaptatie
• lokale werkgelegenheid
• sterkere gemeenschappen

Dat herkennen wij uit de praktijk. Een Calabash brengt niet alleen water dichter bij huis, maar zorgt ook voor meer zelfstandigheid, betere gezondheid en nieuwe kansen voor gezinnen.

Wat dit voor ons betekent

Voor De Gevulde Waterkruik is dit onderzoek een mooie bevestiging van wat duizenden gezinnen, metselaars en projectleiders al jarenlang ervaren. Regenwateropvang is niet alleen een praktische oplossing. Het is een bewezen en toekomstbestendige manier om de toegang tot schoon drinkwater te vergroten.

Of zoals de onderzoekers het zelf samenvatten:

“Catch the rain when it falls and use it when and where it is needed.”

Dat idee vormt al meer dan twintig jaar het fundament van de Calabash Family. En het blijft de basis voor alles wat wij doen.

In de zomer van 2024 kregen we een bijzondere vraag van de metselaars die we eerder hadden opgeleid in het noorden van Ghana. Zij zagen dat er net over de grens, in Burkina Faso, een groot tekort was aan schoon drinkwater. Hun vraag was eenvoudig: mogen wij daar ook Calabash Cisterns bouwen?

Een grens op papier

De grens tussen Ghana en Burkina Faso werd ooit getrokken tijdens de koloniale verdeling van Afrika. Voor de mensen die er wonen betekent die grens echter weinig. Aan beide kanten wordt dezelfde taal gesproken en leven families verspreid over twee landen.

Het idee ontstond om niet alleen waterreservoirs te bouwen, maar ook nieuwe metselaars op te leiden. Zo zouden meer gemeenschappen toegang krijgen tot schoon drinkwater én zou de kennis lokaal beschikbaar blijven. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan.

Elke dag de grens over

Het passeren van de grens was aanvankelijk bijna onmogelijk. Dankzij de medewerking van lokale autoriteiten en douanebeambten kwam er uiteindelijk toch een oplossing.

De trainers verbleven in Bongo, aan de Ghanese kant van de grens. Elke ochtend stapten zij op de brommer richting Burkina Faso, waar op twee locaties zes metselaars werden opgeleid.

Wat begon als een training groeide al snel uit tot een lokaal initiatief. Terwijl het project nog liep, werden de eerste nieuwe Calabash Cisterns al gebouwd. Binnen korte tijd stonden er tien nieuwe waterreservoirs.

Oude bekenden, nieuwe kansen

Na de trainingen in Burkina Faso reisde het team verder langs bestaande projecten. Verschillende eerder gebouwde Calabash Cisterns werden bezocht en gecontroleerd. Het was bemoedigend om te zien dat veel waterreservoirs nog altijd goed functioneerden en intensief werden gebruikt.

Onderweg werden oude vrienden en lokale partners ontmoet, mensen die al jarenlang betrokken zijn bij de verspreiding van de Calabash. Het bevestigde opnieuw hoe belangrijk lokale samenwerking is voor het succes van de projecten.

Ver weg van alles

Veel dorpen in deze regio liggen ver van grote steden en zijn voor hun drinkwater afhankelijk van rivieren en seizoensgebonden bronnen. Juist daar maakt een Calabash Cistern het verschil.

Op meerdere locaties werden opnieuw metselaars opgeleid. Al snel ontstonden twee actieve groepen die zelfstandig verder konden bouwen. Inmiddels worden er wekelijks nieuwe waterreservoirs gerealiseerd.

Een beweging die verder groeit

In slechts vier weken tijd kwam er veel in beweging. Nieuwe metselaars werden opgeleid, nieuwe gebieden maakten kennis met regenwateropvang en bestaande projecten groeiden verder door.

Voor ons laat deze reis zien waar de kracht van de Calabash Family ligt. Niet in het bouwen van zoveel mogelijk waterreservoirs, maar in het opleiden van mensen die hun kennis weer doorgeven aan anderen.

Zo verspreidt het idee zich van dorp naar dorp, van gemeenschap naar gemeenschap en zelfs over landsgrenzen heen. En zo krijgen steeds meer families toegang tot schoon drinkwater, dichtbij huis.

In Ghana werken we samen met lokale partners aan de bouw van Calabash Cisterns. Dankzij de steun van donateurs, fondsen en partners konden we de afgelopen jaren steeds meer gezinnen helpen aan schoon drinkwater. Waar in 2023 nog ongeveer dertig waterreservoirs werden gebouwd, groeide dat aantal snel door. Dat blijft niet onopgemerkt.

Waardering uit de gemeenschap

Vanuit Soo-Daboya in Ghana ontvingen we een brief van Abdul-Rahaman Muniru, lokaal bestuurder en coördinator. Hij beschrijft wat een Calabash Cistern betekent voor de mensen in zijn gemeenschap.

“Beste stichting, ik schrijf om jullie stichting te bedanken voor het aanleggen van een Calabash regenwateropvangsysteem van 5.000 liter in ons kiesgebied. Jullie vrijgevigheid heeft het leven van mijn kiezers aanzienlijk verbeterd. De cisterne zal een betrouwbare bron van schoon water zijn, waardoor de bezorgdheid over waterschaarste wordt verlicht en de waterzekerheid van huishoudens wordt verbeterd. Dit project laat jullie inzet zien voor maatschappelijk verantwoord ondernemen en duurzame ontwikkeling. We waarderen de technische expertise bij het ontwerpen en bouwen van de cisternen, de hoogwaardige materialen en afwerking, de tijdige voltooiing en de samenwerking met de lokale contacten. We kijken uit naar de voortzetting van de samenwerking. Wij danken jullie voor het verbeteren van de toegankelijkheid van water, het verbeteren van de hygiëne en sanitaire voorzieningen en het tonen van maatschappelijk verantwoord ondernemen.”

Voor ons laat deze brief zien waar het uiteindelijk om draait. Niet om het aantal gebouwde waterreservoirs, maar om de mensen die er iedere dag gebruik van maken. Om gezinnen die minder afhankelijk worden van onveilige waterbronnen. Om gemeenschappen die zelf verder kunnen bouwen aan hun toekomst.

Werkelijke impact

Dat is precies waarom we investeren in lokale kennis, vakmanschap en eigenaarschap. Een Calabash brengt schoon drinkwater dichter bij huis, maar de werkelijke impact zit in de mensen die daardoor nieuwe mogelijkheden krijgen. En soms wordt dat het mooist verwoord door de mensen voor wie we het samen doen.

Your investment in our community’s well-being has earned you a special place in our hearts.

We zetten tijdens een bijzondere kerkdienst onder leiding van dominee Warda een speciale actie op touw. Waar de bouw van een Calabash Cistern normaal €120 kostte, is dat €90 als je vandaag intekent. Een korting van maar liefst 25%. Goed nieuws, want dat betekent dat meer gezinnen toegang krijgen tot schoon en veilig drinkwater. Uitgenodigd zijn de Sous-Prefect, de burgemeester, de Lamido (titel van de traditionele moslim-leider), verschillende notabelen, imams en dominees. Er waren meer dan 30 mensen aanwezig.

Gevoel van vertrouwen

De actie wordt een groot succes en levert uiteindelijk 19 bestellingen op. De Lamido laat de materialen al op zaterdag 8 maart bezorgen. De maandag erop beginnen de metselaars bij hem te bouwen. Dit versterkt het gevoel van vertrouwen in het project. Er wordt met man en macht door twee groepen metselaars gewerkt om alle 19 bestelde Calabash Cisterns af te krijgen vóór het regenseizoen begint.

Opleiden en kennis delen

De ontwikkeling laat ook zien dat onze aanpak werkt. We investeren niet alleen in het bouwen van een Calabash, maar vooral in het opleiden van mensen en het versterken van lokale kennis. Daardoor worden projecten steeds zelfstandiger en nemen de kosten geleidelijk af. Een eenvoudige oplossing voor een groot probleem wordt zo steeds toegankelijker.

In enkele maanden tijd ontvingen we meer dan €9.000 aan donaties. Dankzij die betrokkenheid kon opnieuw geld worden overgemaakt naar Kameroen en konden niet alleen de laatste aanvragers worden geholpen, maar zelfs meer mensen dan aanvankelijk gedacht. Daarmee kwam het totaal aantal gerealiseerde Calabash Cisterns uit op ruim negentig.

Meer bereikt dan ooit gepland

Toen het project begon, werd gedacht aan 22 waterreservoirs. Later werd dat doel verhoogd naar 44. Inmiddels zijn er meer dan negentig gebouwd. Dat resultaat zegt iets over de behoefte aan schoon drinkwater, maar ook over de kracht van een eenvoudige oplossing die lokaal gebouwd en onderhouden kan worden. Op steeds meer plaatsen blijkt de Calabash een praktische en duurzame voorziening te zijn.

Water, ook buiten het regenseizoen

Veel mensen denken bij regenwateropvang vooral aan de regentijd. In Noord-Kameroen blijkt echter dat een Calabash ook buiten die periode waardevol is. Wanneer de regens uitblijven, laten verschillende eigenaren hun waterreservoir vullen door een tankwagen. Zo blijft schoon water beschikbaar, ook in droge maanden. Juist in gebieden waar water schaars is, maakt dat een groot verschil voor gezinnen en gemeenschappen. De schrijnende beelden uit Noord-Kameroen laten zien hoe belangrijk betrouwbare toegang tot water nog altijd is. Daar bewijst de Calabash dagelijks zijn waarde.

Een project dat verder moet kunnen

Naast het succes van het project speelde ook een andere vraag een steeds grotere rol: hoe zorgen we ervoor dat dit werk doorgaat? Na jarenlange betrokkenheid voelde initiatiefnemer Gerard van Noort dat het moment naderde om het stokje door te geven. Leeftijd en gezondheid maken het steeds moeilijker om het project op dezelfde manier voort te zetten. Tegelijkertijd groeide de overtuiging dat stoppen geen optie was. Er lag een goed functionerende organisatie in Kameroen, er waren opgeleide metselaars, enthousiaste partners en nog altijd een grote behoefte aan schoon drinkwater.

De volgende generatie

Die toekomst kreeg vorm met de komst van twee nieuwe leden van ons bestuur: Pepijn en René. Pepijn trad eind 2024 toe tot het bestuur met de bedoeling om op termijn de leiding van het project over te nemen. Hij kent Kameroen goed, werkte er jarenlang en is betrokken bij verschillende duurzame ontwikkelingsinitiatieven in het land. In het voorjaar reisde hij samen met Gerard van Noort en Hans Groenewegen naar Kameroen. Tijdens die reis werden bestaande Calabash Cisterns bezocht, contacten versterkt en kennis overgedragen aan de volgende generatie projectleiders.

Het noorden van Kameroen is droger en armer dan het zuiden van het land. Juist daar is schoon drinkwater vaak schaars. Daarom besloot het project zich in 2023 te richten op de regio’s Adamaoua en Extrême Nord. Het doel was helder: lokale mensen opleiden zodat zij zelf Calabash Cisterns kunnen bouwen en het concept verder kunnen verspreiden.

Niet bouwen, maar opleiden

In april arriveerden de trainers in Ngaoundere. Daar startte een opleiding voor metselaars die later zelfstandig waterreservoirs zouden bouwen in hun eigen regio. Al snel bleek dat niet iedereen geschikt was voor het zware fysieke werk. Samen met de deelnemers werd gezocht naar oplossingen en werden nieuwe, jongere kandidaten gevonden. Dat is precies hoe wij werken. We brengen geen kant-en-klare oplossingen. We zoeken samen met lokale partners naar mensen die het vak kunnen leren en vervolgens zelf verder kunnen bouwen. Zo blijft kennis achter in de gemeenschap.

Een netwerk van mensen

Naast metselaars werden ook voorlichters opgeleid. Hun taak was minstens zo belangrijk. Een goede oplossing heeft immers alleen impact als mensen haar kennen en vertrouwen.

Tijdens de trainingen leerden de voorlichters hoe ze het verhaal van de Calabash konden vertellen. Ze ontvingen informatiemateriaal en kregen de middelen om het concept verder te verspreiden binnen hun eigen regio’s. Op deze manier ontstond een lokaal netwerk van mensen die zich inzetten voor schoon drinkwater.

Leren van eerdere ervaringen

Het project bouwde voort op lessen uit eerdere jaren. Zo werd besloten om zelf de aansluitingen tussen dakgoot en Calabash aan te leggen. In eerdere projecten bleken die aansluitingen soms achterwege te blijven, waardoor het regenwater niet kon worden opgevangen.

Door deze stap zelf te organiseren, waren de nieuwe waterreservoirs direct klaar voor gebruik zodra de regen viel. Ook dat hoort bij onze aanpak: voortdurend leren, verbeteren en ervoor zorgen dat een oplossing niet alleen wordt gebouwd, maar ook echt werkt.

Van training naar zelfstandigheid

Na twee weken opleiding waren de eerste metselaars klaar om zelfstandig aan de slag te gaan. Terwijl een deel van het team terugkeerde naar huis, bouwden de nieuwe vakmensen verder in Garoua, Maroua, Mora en Mokolo.

Daar ontstonden nieuwe voorbeelden van de Calabash, zichtbaar voor andere gemeenten en dorpen in de regio. Zo groeit een project stap voor stap uit tot een beweging die zichzelf verder verspreidt.

Meer dan schoon drinkwater

Een Calabash Cistern levert schoon drinkwater op, maar de impact gaat verder. Lokale mensen ontwikkelen vaardigheden, nemen verantwoordelijkheid voor hun eigen voorziening en krijgen vertrouwen in hun eigen mogelijkheden. Gemeenschappen worden minder afhankelijk van hulp van buitenaf en bouwen aan oplossingen die zij zelf kunnen onderhouden. Daarom investeren wij niet alleen in waterreservoirs, maar vooral in mensen.

Een eenvoudige oplossing die verder groeit

Het project in Noord-Kameroen laat zien waar wij voor staan: lokale vakmensen opleiden, kennis delen en gemeenschappen ondersteunen totdat zij zelfstandig verder kunnen. Wat begint met een training voor een paar mensen, kan uitgroeien tot een netwerk van metselaars, voorlichters en dorpen die elkaar inspireren.

Zo verspreidt een eenvoudige oplossing zich van gemeenschap naar gemeenschap. En krijgen steeds meer mensen toegang tot schoon en veilig drinkwater.